Nog even over: de Mannenmars
Op 10 oktober wordt er een ‘Mannenmars’ georganiseerd, een mars door Amsterdam waarin mannen samen lopen “voor een veilige wereld voor iedereen”. De organisatie roept mannen op om zich uit te spreken “omdat alle mannen deel zijn van de oplossing”, en zodat mannen “weer beschermers worden”.
Al sinds Emancipator bestaat is een van onze voornaamste taken om mannen op te roepen om zich uit te spreken tegen gendergerelateerd geweld: geweld dat namelijk voor het overgrote deel wordt gepleegd door mannen, en sterk samenhangt met mannelijkheidsnormen. Die normen moeten veranderen, en mannen moeten zich uitspreken om geweld te voorkomen.
We hebben de afgelopen jaren, en met name sinds de moord op Lisa in Amsterdam vorige zomer, gezien dat er steeds meer mannen en organisaties zijn die daar ook de noodzaak van inzien, en zich op allerlei manieren bezighouden met het betrekken van mannen als deel van de oplossing van het voorkomen van geweld. We juichen dat toe, en durven dat ook te vieren als impact van ons werk. Dat mannen gaan inzien dat het voorkomen van geweld ook hun zaak is, is een belangrijke stap. Dat zij dan ook nog in actie komen is niet vanzelfsprekend. We zijn dus blij met het initiatief van de Mannenmars, omdat het laat zien dat mannen wel degelijk in actie willen komen.
We zijn ook kritisch: ook dat is onze taak. We weten namelijk dat initiatieven voor het betrekken van mannen bij gendergelijkheid het probleem juist kunnen verergeren als ze het niet op de juiste – feministische – manier doen. Bij de Mannenmars zien we dat gebeuren: de centrale focus op de verantwoordelijkheid van mannen om vrouwen te “beschermen” haakt juist in op traditionele rolpatronen. We missen een probleemanalyse van patriarchale machtssystemen die ongelijkheid en geweld veroorzaken en in stand houden, en de organisatie zoekt geen aansluiting bij of ruggespraak met vrouwen- of feministische organisaties. Het idee dat vrouwen niet meelopen met de mars maar de mannen “opwachten”, en het gekozen beeldmateriaal daarbij zijn ronduit patriarchaal. En het belangrijkste: er ontbreekt een heldere probleemanalyse en daarmee een oplossing waar deze mars aan bij zou dragen. De mars geeft geen handelingsperspectief of veranderingsrichting, en dreigt daarmee meer te gaan over schouderklopperij en onderlinge bonding, dan daadwerkelijke feministische verandering en solidariteit met slachtoffers van geweld.
Wij zijn er wel bij op 10 oktober. Omdat we deelnemers ook ons verhaal willen meegeven: traditionele mannelijkheidsnormen als de kern van het probleem, en het transformeren daarvan als kern van de oplossing. We weten nog niet in welke vorm, stay tuned als je bij ons wil aanhaken. We zullen ook met flyers en stickers aanwezig zijn die je kunt uitdelen.
En vooral: loop in maart mee met de Feminist March <3
Benieuwd naar meer overwegingen over het hoe wel en niet van mannenemancipatie? Lees hier meer over werk met mannen op een accountable manier, en check de website van MenEngage Alliance.
