Op 19 november wordt stilgestaan bij ‘Internationale Mannendag’. Wij weten nooit zo goed of we daar aan mee moeten doen – dat zit zo:

> De oorsprong van Mannendag is antifeministisch.
De grondlegger van de dag, Jerome Teelucksingh, is een van de kopstukken van de wereldwijde ‘men’s rights movement’, een expliciet antifeministische en ‘male supremacist’ beweging, waar de manosfeer de jongste uitwas van is.

Internationale Mannendag wordt vaak neergezet als tegenhanger van Internationale Vrouwendag, maar is dus géén formele VN-gedenkdag, eigenlijk een uit de hand gelopen actie van een men’s rights activist… De organisatie achter Mannendag pleit voor erkenning van de dag in de VN-kalender, als “the first offical day for men or boys, when there are already 13 days for women and girls.” Die miskendheid voel je ook in het feit dat de meeste Google-zoekopdrachten naar “International Men’s Day” ieder jaar gebeuren op 8 maart… :clown:

> Zelfs als aandacht voor Mannendag niet expliciet antifeministisch is, is het ook meestal niet feministisch.
Veel van wat er in Nederland gebeurt in het kader van Mannendag is niet expliciet antifeministisch. Fijn! Maar het is meestal ook niet expliciet feministisch. De problemen die mannen ervaren en waar op Mannendag aandacht voor wordt gevraagd, worden vaak óók veroorzaakt door het patriarchaat. Feminisme is dus de oplossing. En dat moet er expliciet bij, juist omdat er zo veel antifeministische aandacht is voor de problemen van mannen.

> Is het dan verkeerd om mee te doen met Mannendag?
Er is ook in Nederland de afgelopen jaren steeds meer aandacht voor Mannendag – deels in de slipstream van meer aandacht voor mannenemancipatie! Aandacht voor mannelijkheidsnormen en die transformeren is natuurlijk goed. Tegelijk zijn wij huiverig om de dag legitimiteit te geven, gezien de geschiedenis ervan. Wij weten het ook niet zo goed – een kritische post schrijven dus maar :shrug:

> Wij vragen elke dag aandacht voor mannenemancipatie.
Het is elke dag mannendag. En wij vragen elke dag aandacht voor de rol van jongens, mannen en mannelijkheid als deel van de oplossing voor gendergelijkheid, én voor wat zij zelf te winnen hebben bij het verruimen van mannelijkheidsnormen. Mannenemancipatie maakt mannen meer mens.